Wie ben ik?

Een vraag dat ik voor dit hele avontuur niet kon beantwoorden. Verder dan “ik ben een 21 jarige studente geboren en opgegroeid in Groningen, wonend op een studenten campus in Diemen” kwam ik niet. Maar omdat ik nog niet doorhad dat ik die vraag nooit goed kon beantwoorden, is dat niet de reden waarom ik heb besloten om deel te nemen aan dit programma.

 

Waarom ik wel heb besloten om deel te nemen?

Wanneer ik voor een lange periode hele tijd hetzelfde doe, ga ik niet lekker in mijn vel zitten. Dan moet ik weer iets nieuws doen. Dan helpen avondjes naar de bioscoop of een avondje naar een concert gaan niet. Daarom was ik blij dat ik benadert werd door Students Moving Forward. Een berichtje waar ik normaal gesproken niet op in zou gaan, ging ik toch even onderzoeken.

Er werd aangeboden om telefonisch uitleg te krijgen, maar hoe voorzichtig ik ben vroeg ik om het via mail te doen. Toen ik zag dat het een betrouwbare programma is waar ik wat aan zou kunnen hebben, heb ik een afspraak gemaakt. Tijdens het gesprek had ik nog steeds niet echt een idee wat ik precies uit dit programma wilde halen. Uiteindelijk hebben we drie punten opgeschreven waar ik aan zou gaan werken tijdens die vier dagen. Terwijl ik voor het gesprek nog twijfelde of ik mee zou doen aan dit programma, was ik na het gesprek overtuigd. De voornaamste reden dat ik mee gedaan heb, was in eerste instantie puur voor de ervaring.

 

En dan is het zover

Ik  zit in een bus met ruim vijftien onbekende mensen. Op een paar mensen na, zit iedereen apart. Eenmaal aangekomen op ons verblijfplaats word de groep al wat losser. De eerste dag ging het vooral om elkaar te leren kennen. Één van de opdrachten was vertellen wat je precies verwacht te bereiken in die vier dagen. Dat moest ik toen even snel bedenken want zoals ik al eerder had vermeld, was ik daar puur voor de ervaring. En de drie punten die ik had opgeschreven tijdens het gesprek, wilde ik niet vertellen omdat ik ze nog niet goed genoeg kende. Maar aan het einde van de eerste dag voelde het al anders. Waardoor ik de tweede dag  iets meer over mezelf durfde te vertellen. Waar iedereen eerst apart zat in de bus, voelde het na een dag al alsof we elkaar al weken kenden. Op één van de andere dagen moesten wij onze doelen gaan opschrijven. Ik heb de doelen opgeschreven die ik wil gaan bereiken in het leven omdat ik er niet vanuit ging tijdens die vier dagen iets te bereiken. Daarom was het voor mij niet echt van toepassing om samen met de andere deelnemers aan mijn opgeschreven doelen te werken, Dacht ik. Want uiteindelijk is het veel dieper gegaan. En heb ik dingen bereikt waar ik eerst helemaal niet aan gedacht had. Ik merkte al een groot verschil tussen de eerste en de tweede dag. Want ik was daar niet voor de ervaring, ik was daar omdat ik een keer gezien wilde worden.

 

Dit ben ik! 

Ik heb tijdens de vier dagen veel over mezelf geleerd. Onder andere dat ik een gevoelig persoon ben wat ik nooit claimde te zijn. Er zijn ook een paar dingen bevestigd. Bijvoorbeeld dat ik nieuwsgierig ben, het liefst alles onder de controle wil hebben, dat ik van een goede planning hou en dat ik wil weten waar ik aan toe ben. Aangezien dit programma vol verassingen zat, en mijn vragen niet altijd beantwoord konden worden om het verassing effect in tact te houden, werden deze eigenschappen van mij bevestigd.

Ook werd het niet alleen duidelijk dat ik word gezien, maar ook hoe ik word gezien door anderen. Dat gevoel doet mij nog steeds goed. Deze vier dagen hebben zeker rust in mijn hoofd gebracht en laten inzien dat mijn eerdere gemaakte keuzes vanuit mijn gevoel een veel beter resultaat  hebben gegeven, dan de keuzes die ik heb gemaakt alleen met mijn hoofd. dus nu weet ik van mezelf dat wanneer ik keuzes maak vanuit mijn gevoel, ik zelden een foute keuze kan maken.

 

Twijfel je om je in te schrijven?

Tijdens het gesprek dat je gaat hebben voor dat je besluit mee te gaan of niet, worden al je twijfels weggenomen. Mochten ze er dan alsnog zijn kan ik met zekerheid zeggen dat je op het moment van de eerste “les” jij jou zo op je gemak gaat voelen, en blij zal zijn dat je daar bent. Het fijne van dit programma is dat je niks hoeft te doen wat je niet wilt. Wanneer je duidelijk je grenzen aan geeft respecteren ze dat. Heb je moeite om jouw grenzen aan te geven, ook dan is dit programma voor jou. Dat is wat ze je kunnen leren. Wat ik ook mooi vind van dit programma is dat je mensen op een andere manier leert kennen. Vaak werk je in een vriendschap naar openheid toe, tijdens deze vier dagen begin je daar. Waardoor je op de laatste dag het gevoel krijgt dat je een familie bent. Het is natuurlijk aan jezelf of je na het gehele traject de contacten wilt behouden. Maar ik kan me haast niet voorstellen dat er iemand tussen zit waar je nooit meer iets van wilt horen.

 

Rollercoaster

Dat is het perfecte woord voor dit avontuur. Een emotionele rollercoaster. Het ene moment was ik terughoudend, verdrietig, moe, wilde naar huis, en het andere moment was ik spraakzaam, vrolijk, energiek en wilde op de laatste dag zelfs nog langer blijven. Uiteindelijk heb ik een ervaring erbij maar zeker nog veel meer dan dat.

 

C.