Er komt automatisch adrenaline vrij in gesprekken met mensen die wij als moeilijk bestempelen. Adrenaline is een onderdeel van ons overlevingsmechanisme. Het zorgt ervoor dat wij in situaties (vrijwel onbewust) kiezen om te vechten of te vluchten. Deze automatische piloot kan uit door de volgende vijf stappen.

stap 1: neem een stap terug
stap 2: erkennen en benoem gemeenschappelijke zienswijze
stap 3: informeer over zaken die objectief zijn vast te stellen
stap 4: doe een uitnodigend voorstel
stap 5: benoem eventuele consequenties

stap 1: neem een stap terug
Stel je voor je zit in een gesprek waarin jouw gesprekspartner zich boos of emotioneel uit. Je hoort je gesprekspartner dingen zeggen waarmee jij het niet eens bent. Je merkt dat je bloeddruk stijgt. Hoe regeer je?

Een Amerikaanse psycholoog T. Leary ontdekte dat ons gedrag vrijwel voorspelbaar is. Een actie roept een reactie op. Bijvoorbeeld dominant gedrag, kan gedrag oproepen dat onderdanig of opstandig is. In deze situatie kan ik moeilijk een voordeel benoemen wat het je oplevert als je deze automatische reactie volgt. Een nadeel zie ik wel. Er komt een clash en de kans is klein dat je het door jouw gewenste resultaat bereikt. Weinig mensen kunnen emotieloos rondlopen na een clash.

Het advies is daarom om gevoelsmatig een stap terug te doen, zodat wat de persoon zegt niet direct of hard bij jou binnenkomt. Je wilt hiermee voor jezelf de situatie creëren, dat jij je gesprekspartner kan laten uitrazen.

stap 2: erkennen en benoem gemeenschappelijke zienswijze
Meestal zijn wij geneigd om bij deze stap te discussiëren over het pleidooi dat is in gebracht. Je kiest nu ervoor om aandachtig te luisteren. Om dit te kunnen doen, zal jij je gedachten en oordelen even moeten uitstellen. Accepteer de emoties van de ander, ook wanneer die anders zijn dan die van jou. Erken de punten waarover jullie het eens zijn. Let op dat het je 100% meent bij een verontschuldiging. Dit merk je doordat je houding en stem congruent zijn.

stap 3: informeer over zaken die objectief zijn vast te stellen
Op dit punt in het gesprek kan je merken dat jouw gesprekspartner (opnieuw) pleit voor zijn of haar eigen standpunt. Je kunt dit standpunt afwijzen. Veel productiever is het om te zoeken naar oplossingen. Stel vragen om je gesprekspartner uit te dagen om te denken in het vinden van een oplossing. Onderzoek interesses en opties. Aarzel niet om aan te geven dat persoonlijke aanvallen niet bijdragen aan het vinden van een oplossing.

stap 4: doe een uitnodigend voorstel
Neem je tijd om alle voor en tegen voor jezelf op een rij te zetten. Schroom niet om een pauze in te lassen of een stilte te laten vallen. Wanneer je een voorstel hebt gedaan en hij of zij weigert het aanbod, push dan niet. Als iemand een voorstel niet accepteert, is daar een reden voor. Vraag wat jouw gesprekspartner tegenhoudt om het voorstel niet te accepteren. Deze informatie gebruik je dan om jouw voorstel bij stellen.

 

Wie ben je, waar ben je goed in, wat vind je belangrijk en hoe bereiken je jouw doelen? Hoe kom je tot een antwoord op deze vragen? Door te beginnen met zelfreflectie en te investeren in zelfontwikkeling. Starten, onderzoeken, in actie komen en niet meer stoppen. In deze “Praat mee” delen wij filmpjes en persoonlijke ervaringen als inspiratie. Wij lezen graag je mening. Praat mee! 

 

 

 

Wil je niks missen van Students Moving Forward? Like ons dan op Facebook!